Nieuwsbrief 2018-11-15T19:28:19+00:00

Nieuwsbrief

Elke week verschijnt de nieuwsbrief van de kerk per e-mail. Wil je je ook aanmelden voor deze nieuwsbrief? Klik dan hier.

 

Bijlagen bij de nieuwsbrieven

 


Connect kinder- en tienerpastoraat

Soms zit je met dingen waarvan je denkt dat je er met niemand over kan praten. Dan zou het best fijn zijn als er iemand is die naar je luistert. Weet je dat er bij Connect mensen zijn die dan voor je klaar staan? Mail en vertel, dan maken we een afspraak! Mail naar aanmelden@connectkinderpastoraat.nl

Wie zijn wij? Connect kinder- en tienerpastoraat van de Kerk van de Nazarener wil een veilige, laagdrempelige vorm van begeleiding bieden aan kinderen van 4 tot 18 jaar. Dit kan zijn door met hen te praten of te bidden maar ook door samen een spelletje te doen of iets te maken. Samen met de ouders kijken wij wat de wensen zijn en wat wij kunnen bieden.

Je kunt onder andere denken aan: Een maatjes traject waarbij een kind om de week afspreekt met een lid van het Connect team en leuke dingen gaat doen, waarbij er een schriftje bijgehouden wordt en er ook aan leerdoelen kan worden gewerkt. Ook kunnen wij helpen om bij grotere problemen de juiste hulpverleningsinstanties te vinden en in te schakelen. We organiseren ook workshops voor bijvoorbeeld Lefleiders, ouders en het kinderwerkteam.

Als dit je raakt, ben je ook welkom om mee te komen doen in het Team Kinder- en jeugdpastoraat.

Heb jij een hart voor kinderen en tieners van de KvdN? Denk jij graag mee hoe het geloof een plek kan krijgen in hun leven? Meld je dan aan als vrijwilliger bij Connect. Mail naar aanmelden@connectkinderpastoraat.nl.

Profiel:

  • De medewerkers van Connect zijn enthousiaste vrijwilligers met een open hart voor kinderen en tieners.
  • Het zou fijn zijn als je ervaring in het werken met kinderen en tieners hebt.
  • Je wordt ondersteund als jij een kind/ tiener gaat begeleiden.

Meer info bij Esta Steyn, Lize Terlouw of Johan van Santen


Overleven in Duinkerken

“Wie een dubbel stel kleren heeft geef dit aan iemand die er geen heeft.”Deze tekst spookte het hele weekend door mijn hoofd omdat Saeed, onze Iraanse vriend in Duinkerken zijn jas gaf aan een zojuist gearriveerde jongen van 15 jaar. Die had slechts een t-shirt en een zomerjas, die ook nog eens nat was van de regen. Gelukkig hadden we ook nog wat andere spullen voor hem, maar helaas geen tent.

Dit is één van de ongeveer 250 vooral mannen die in het park in de buurt van Duinkerken (over)leven om later een normaal bestaan op te kunnen bouwen. Het liefst in het Verenigd Koninkrijk. Ze leven daar in de kou en regen en ook de continue dreiging van de politie. De politie doet overdag niets alleen af en toe langs rijden, maar jagen de mensen ’s nachts op. Als ze al een tent hebben wordt deze kapot gemaakt en wordt ze geen nachtrust gegund. Velen zijn ook erg moe.

Toch zijn er ook weer de vele vrijwilligers uit België, Engeland, Frankrijk en Nederland die de mensen daar van eten, thee, elektriciteit (opladen telefoons) en medische zorg voorzien. Ook had een Belgische mevrouw papier, potloden en stiften meegenomen. Sommige maakte daar gebruik van en maakte een tekening. Zo’n tekening zegt meer dan ze in woorden kunnen zeggen.

We hebben veel mensen blij kunnen maken, met schoenen, slaapzakken, dekens en twee met een tent. Ook de kleding hebben we af kunnen geven aan de organisatie daar ter plekke. Zij sorteren dit en kunnen dit dan beter dan wij aan de juiste persoon geven. Met dank aan iedereen die vorige week aan de collecte heeft gegeven en aan de diaconie die garant stond en waardoor we een busje konden huren voor alle ingezamelde spullen.

Dit keer hadden we ook een aantal Koerdische bijbels mee. Niet om ze zomaar aan iedereen te geven, maar om ze te kunnen delen als dat nodig zou zijn. We hebben er vier weg kunnen geven. Op één na hebben we het zelf niet eens aangeboden. Maar omdat ze het boek in de tas zagen zitten en omdat we hen Gods zegen wenste. Dit doen we altijd maar deze persoon gaf aan dat hij dit zo nodig had en toen hij hoorde dat we een Koerdische Bijbel hadden was hij zo blij.

Eind november gaan we weer. Graag nemen we dan weer schoenen, winterjassen, slaapzakken, dekens, tenten en pannen mee. Andere kleding niet, omdat wij deze niet goed kunnen uitdelen.

Graag roep ik jullie op om biddend rondom deze mensen te staan. Mensen die graag een normaal leven willen hebben zoals jij en ik. Mensen die nergens welkom zijn.

Monica en Gepco